Een middag bij Annemarie Geerts, De Mama Van

Je mag gewoon jezelf zijn
Dat is misschien wel de belangrijkste gedachte achter mijn fotografie

Geen perfecte poses.
Geen druk om stil te zitten.
Gewoon samen zijn, zoals jullie zijn.

Eerst kennismaken, dan fotograferen

Onlangs mocht ik een Day in the Life gezinsshoot verzorgen bij een warm en levendig gezin met acht kinderen. Een gezin waarin ieder kind zijn eigen interesses, persoonlijkheid en verhaal heeft.

Hoe ik kinderen op hun gemak stel tijdens een Day in the Life shoot

Voor mij begint een fotoshoot niet met een camera. Het begint met oprechte interesse. Juist die gesprekken vooraf zorgen ervoor dat kinderen zich gezien voelen. Dat er vertrouwen ontstaat. En wanneer kinderen zich op hun gemak voelen, gebeurt er iets bijzonders. Dan hoef ik niet meer op zoek naar mooie momenten. Dan ontstaan ze vanzelf. Een gezin waar iedereen zichzelf mag zijn

Hoewel veel mensen het gezin online kennen, wilde ik tijdens deze shoot niet alleen laten zien hoe ze eruitzien. Ik wilde laten zien wie ze zijn. Eerst kennismaken, dan fotograferen. Voordat ik een gezin fotografeer, neem ik graag de tijd om kennis te maken. Niet alleen om praktische dingen door te nemen, maar juist om te ontdekken wie jullie zijn.

Wat vinden de kinderen leuk?
Waar worden ze enthousiast van?
Wat speelt er op dit moment in jullie leven?
Wat maakt jullie gezin uniek?

Misschien ken je moeder Annemarie Geerts beter als De Mama Van. Via haar platform geeft zij een inkijkje in het leven van haar grote gezin. Tijdens deze shoot mocht ik datzelfde gezin vastleggen, niet voor social media, maar zoals ze thuis echt zijn.

https://www.instagram.com/demammavan

Een gezin waar iedereen zichzelf mag zijn

Wat mij misschien nog wel het meest raakte tijdens deze dag, was de warmte binnen het gezin. Met acht kinderen zou je misschien verwachten dat het vooral druk en chaotisch is. Natuurlijk was er leven in huis, maar bovenal voelde ik veel aandacht voor elkaar.

Ieder kind had zijn eigen verhaal.
Zijn eigen interesses.
Zijn eigen plek binnen het gezin.

Wat ik mooi vond om te zien, was hoe vanzelfsprekend daar ruimte voor was.

Waarom een Day in the Life shoot zo waardevol is

Of het nu ging om Guus die vol trots zijn zelfgemaakte blokfluit liet zien, Jet die enthousiast vertelde over haar garnalen, Lot die me meenam in haar wereld vol slakken of Jim die helemaal opging in zijn motor.

Iedereen mocht zichzelf zijn. En misschien is dat wel precies waarom deze dag zo ontspannen voelde. Er was geen druk. Geen haast. Geen verwachting dat alles perfect moest zijn. Gewoon een gezin dat samen leefde, lachte, knuffelde en de dag beleefde zoals die kwam. Het leven zoals het die dag was.

Deze dag was extra bijzonder, want Sam was jarig. Er hing een gezellige sfeer in huis. Er werd gelachen, gepraat en genoten van de kleine momenten die een verjaardag zo speciaal maken.

Acht kinderen, acht verhalen

Wat ik zo mooi vind aan een Day in the Life shoot, is dat je niet bezig bent met het creëren van herinneringen. Je legt ze vast terwijl ze al gebeuren. De jongste kroop lekker tegen mama aan op de bank. Er was een gezellig borrelmoment waarbij iedereen samenkwam met lekkere hapjes. Kinderen liepen in en uit. Er werd gekletst. Er werd gelachen. En ondertussen ontstonden er tientallen kleine herinneringen.

Niet alleen hoe jullie eruitzien, maar hoe het voelde

Guus vertelde enthousiast over zijn nieuwste project. Met behulp van zijn 3D-printer had hij zelf een blokfluit gemaakt. Even later speelde hij erop voor zijn zusje. Zo’n klein moment waar misschien niemand bewust bij stilstaat, maar dat precies laat zien wie hij op dit moment is.

Niet alle kinderen houden van op de foto gaan. En dat hoeft ook helemaal niet. Want een Day in the Life shoot draait niet om poseren. Het draait om leven. Daardoor kreeg ik de kans om ieder kind op zijn eigen manier vast te leggen. Jim liet zich trots fotograferen op zijn motor. Stoer, zelfverzekerd en helemaal in zijn element.

Momenten die misschien heel gewoon voelen wanneer je er middenin zit, maar die later van onschatbare waarde blijken te zijn. Acht kinderen, acht verhalen. Wat ik zo bijzonder vond aan deze shoot, was dat ieder kind zichzelf mocht zijn.

Jet liet me vol enthousiasme haar aquarium zien en vertelde uitgebreid over haar garnalen.

Lot gaf me een rondleiding langs haar slakken en vertelde er met zichtbaar plezier over.

Iedere leeftijd heeft zijn eigen verhaal

Dat zijn de momenten die ik het liefst fotografeer. Niet omdat ze perfect zijn. Maar omdat ze echt zijn. Ook pubers mogen gewoon pubers zijn. De tweeling Saar en Suus kwamen net terug van kamp. Ze wilden eigenlijk vooral even bijkomen op de bank met hun telefoon. En weet je? Dat is helemaal prima. Want ook dát hoort bij deze fase van hun leven. Een Day in the Life shoot gaat niet over hoe een gezin zou moeten zijn. Het gaat over hoe een gezin ís.

Dus ook deze ontspannen momenten werden vastgelegd. Twee pubermeiden die na een weekend weg even opladen op de bank. Later maakten we als verrassing voor hun moeder nog een aantal portretten van de meiden samen. Een klein extra moment dat uiteindelijk een prachtige herinnering werd.

De kleine momenten die later groot blijken te zijn

De kleine momenten die later groot blijken te zijn. Later op de dag stond vader in de tuin achter de barbecue. Naast hem zijn zoon. Samen bezig. Samen praten. Samen zijn. Misschien niet iets waar je op dat moment bewust bij stilstaat. Maar juist zulke momenten vertellen later het verhaal van een gezin.

Niet de perfecte glimlach. Niet de geposeerde foto. Maar de dagelijkse dingen die ongemerkt onderdeel zijn van een bepaalde periode in je leven.

Meer dan alleen foto’s.

Wat je bij mij boekt, is meer dan een fotoshoot. Het is een moment van vertraging. Een kans om even stil te staan bij wat er al is.

Bij de chaos.
De knuffels.
De interesses.
De gesprekjes tussendoor.
De gewoontes die zo vanzelfsprekend voelen.

Kinderen hoeven bij mij geen shoot vol te houden.

Met spel, grapjes en een ontspannen sfeer ontstaat vanzelf ruimte voor echte momenten. Zelfs ouders of partners die vooraf opkijken tegen een fotoshoot zeggen achteraf vaak “Het was eigenlijk gewoon heel gezellig.” En dat is precies de bedoeling. Niet alleen hoe jullie eruitzagen, maar hoe het voelde.

Hoewel mijn werk regelmatig wordt gepubliceerd en onder andere verscheen in De Telegraaf, draait fotografie voor mij niet om zichtbaarheid.

Het draait om verhalen.
Om beelden die je jaren later terugbrengen naar een periode die veel te snel voorbijging.
De fase waarin je zoon trots zijn nieuwste project liet zien.
De fase waarin je dochter alles wist over garnalen.
De fase waarin je pubers het liefst op de bank lagen na een weekend kamp.
De fase waarin je jongste nog tegen je aankroop.
Dat zijn de herinneringen die ik wil bewaren.
Niet alleen hoe jullie eruitzagen.
Maar vooral hoe het voelde.

En wanneer je deze foto’s over tien of twintig jaar terugziet, hoop ik dat je niet alleen de beelden ziet.

Maar dat je het weer even voelt.
Dat je denkt:“Ja… dit waren wij.” 🤍